Naar het schilderij ‘Gezicht op de abdij te Egmond-Binnen’ (1638) van Claes Jacobsz. van der Heck – Rijksmuseum Amsterdam
De Abdij van Egmond, door Claes Jacobsz. van der Heck afgebeeld in haar volle glorie. Finch draagt het beeld op aan de monniken die hier Noord-Holland haar eerste serieuze bestuurlijke structuren gaven. Niet vanuit een ivoren toren, maar in samenspraak met boeren, burgers en buitenlui.
Tegenwoordig noemen we dit rechthebbenden. Aandeelhouders. Of stakeholders. En het is een bonte verzameling geworden. Van ontwikkelaars en energie-exploitanten tot juristen, economen en milieuactivisten. Maar zie: ze dansen, samen op weg naar de poort van de Abdij! Iedereen heeft oog voor elkaar en ze kunnen samen door één deur.
Dit meesterwerk staat voor de verbinding die er ooit was en die opnieuw wordt gezocht. Het brengt ons terug naar de menselijke maat: de gezamenlijke liefde voor onze leefruimte en de boerennuchterheid waarmee we het deelden.
Die verbinding is hard nodig. Zeker nu het landschap geen blanco canvas meer is. En de abdijmuur heeft maar één deur. Daar moeten we samen doorheen. Lukt dat de monniken dan wel altijd? “Niet in één keer” , aldus broeder Thijs, “Maar naarmate men voortgang maakt, verruimt zich het hart.
Medium - Mixed media (acrylic paint, wood panel, digital and manual interference)
Edition - Unique
Frame - Antique Museum frame
Artwork Size - 96 cm x 56 cm
Het orginele werk
