Naar het schilderij ‘Windmolen bij Wijk bij Duurstede’ (ca. 1670) van Jacob Isaacksz. van Ruisdael – Rijksmuseum Amsterdam

De graanmolen in het originele schilderij kreeg door Van Ruisdael welhaast monumentale proporties toebedeeld. Met directe hulp van de Hollandse wind werd hier graan vermalen tot meel. Wat een innovatie! Het bracht ons land veel gemak in de productie van een levensbehoefte. Met gratis energie. Vele graanmolens verschenen er sinds de zeventiende eeuw aan de horizon. Zou er toen iemand tegen in opstand zijn gekomen?

Inmiddels hebben graanmolens daadwerkelijk een monumentale status. Cultureel erfgoed. Maar opnieuw pakken donkere wolken zich samen boven onze polders en wateren. Windmolens rukken op. Ze maken Nederland onafhankelijker van olieproducerende landen en brengen een schonere leefomgeving.

De plaatsing van windmolens levert een beste som erfpacht op. Rechten worden verhandeld, want plekken te kort. Allerlei partijen spinnen er garen bij. Maar wat draagt het onderaan de streep bij? En hoe milieuvriendelijk is de productie van zo’n windmolen eigenlijk? Vooruitgang en (horizon)vervuiling liggen dicht bij elkaar. Ondertussen krijgt de buurvrouw niks. Behalve koppijn van de slagschaduwen en het onophoudelijke gezoef.

Medium - Mixed media (acrylic paint, wood panel, digital and manual interference)
Edition - Unique
Frame - Antique Museum frame
Artwork Size - 65 cm x 56 cm